Waga

Zaburzenia odżywiania - anoreksja i bulimia

Zaburzenia odżywiania są złożonymi zaburzeniami psychicznymi, które często mają objawy fizyczne. American Psychiatric Association opisuje dwa główne rodzaje zaburzeń jedzenia: anoreksję (jadłowstręt psychiczny) i bulimię (żarłoczność psychiczna); i proponuje trzecią kategorię problemów z odżywianiem, które nie spełniają kryteriów dla anoreksji lub bulimii. Ta trzecia grupa nazywana jest jako “zaburzenia odżywiania inaczej nie określone”. BED (napady objadania się) jest problemem, który zawarty jest w tej trzeciej kategorii.

Dane szacunkowe dotyczące rozpowszechnienia anoreksji i bulimii w ciągu życia u kobiet znajdują się w zakresie około 3-4%. Kobiet z tymi zaburzeniami odżywiania jest około 6-10 razy więcej niż mężczyzn. Problemy te często są zdiagnozowane po raz pierwszy w okresie dojrzewania lub wczesnej dorosłości, choć czasem zaczynają się nawet w dzieciństwie. Zarówno jadłowstręt psychiczny jak i żarłoczność psychiczna mogą być związane z innymi zaburzeniami psychicznymi, takimi jak nerwica, depresja czy nadużywanie substancji.

Fizyczne objawy zaburzeń odżywiania mogą być poważne. Anoreksja na przykład, podczas której dochodzi do poważnej utraty masy ciała i odmowy utrzymywania minimalnie prawidłowej masy ciała, może być związana z powikłaniami sercowymi, w tym zatrzymaniem akcji serca, zaburzeniami elektrolitów, ścieńczeniem kości, utratą mięśni, brakiem miesiączek, niskim ciśnieniem krwi i śmiercią. Długoterminowa umieralności osób z ciężką anoreksją może wynieść ponad 10%. Śmierć może być wynikiem głodu, samobójstwa lub zaburzenia równowagi elektrolitowej. Bulimia, która charakteryzuje się częstym i nawracającym objadaniem się (czyli jedzeniem w pewnym okresie czasu ilości jedzenia większej, niż większość ludzi zjadłaby w tym czasie), poczucie braku kontroli nad jedzeniem i próby wyrównania objadania się przez wymioty, leki przeczyszczające lub inne środki, może być związana z problemami żołądkowo-jelitowymi, takimi jak refluks, problemy z jamą ustną i zębami oraz odwodnienie.

Szczegółowe kryteria anoreksji, które zostały określone przez Amerykańskie Towarzystwo Psychiatryczne to:

  • odmowa utrzymania masy ciała na lub powyżej minimalnej normalnej wagi dla wieku i wzrostu
  • intensywny lęk przed przybraniem na wadze lub nadwagą (nawet jeśli ma się niedowagę)
  • zaburzenia w sposobie postrzegania wagi lub kształtu ciała osoby, pomimo poważnie niskiej wagi
  • braku cykli menstruacyjnych u kobiet, które powinny miesiączkować

Niektórzy pacjenci z anoreksją objadają się, a następnie wywołują oczyszczanie organizmu, w celu zmniejszenia masy ciała. Inni nie objadają się i nie wymiotują, ale poważnie ograniczają ich spożycie żywności, aby schudnąć.

Szczegółowe kryteria bulimii obejmują:

  • powtarzające się epizody gwałtownego objadania się
  • poczucie braku kontroli nad jedzeniem w tym okresie objadania się
  • nadmierny wpływ kształtu i masy ciała na samoocenę
  • stosowanie nieodpowiednich zachowań kompensacyjnych, aby zapobiec przyrostowi masy ciała, takich jak wywoływanie wymiotów, nadużywanie środków przeczyszczających, moczopędnych lub lewatyw

Możliwości leczenia pacjentów z zaburzeniami odżywiania są zróżnicowane, w zależności od konkretnej choroby, jej objawów i nasilenia. Koordynowanie opieki z lekarzami u pacjentów z wyjątkowo niską wagą lub fizycznymi przejawami zaburzeń jedzenia jest kluczowe. W zależności od nasilenia problemu, leczenie może być prowadzone w warunkach szpitalnych, mieszkalnych, ambulatoryjnych lub ośrodkowych. Terapia indywidualna, a często terapia rodzinna, jest elementem szerokiego podejścia do leczenia. Czasami leki są pomocne w bulimii. Rehabilitacji żywieniowa jest również ważna. Pacjenci z poważną niedowagą muszą przybrać na wadze i przywrócić swoją masę ciała do odpowiednich poziomów. Grupy samopomocy mogą być pomocne dla niektórych pacjentów. Metody leczenia powinny być planowane tak, że następuje odpowiednia kontynuacja po leczeniu ciężkiej fazy zaburzeń odżywiania. Często konieczne jest leczenie trwające przez kilka lat, aby zapobiegać i leczyć nawroty.

Zobacz również: blog o anoreksji i bulimii